آرشیو دسته بندی : بیماری های زنان

19 ژانویه

سندروم پیش از قاعدگی

سندروم پیش از قاعدگی

سندرم پیش از قاعدگی  طیف گسترده ای از علائم شدید و عود کننده را توصیف می کند که از چند روز تا دو هفته قبل از پریود شما رخ می دهد.سندرم پیش از قاعدگی تا 75 درصد از زنان را در سنین باروری تحت تأثیر قرار می دهد، اگرچه تنها 20 تا 40 درصد آنها، در نتیجه مشکل دارند.

علائم سندرم پیش از قاعدگی می تواند در هر زمانی بین بلوغ و یائسگی ظاهر شود، اما شایع ترین سنی که برای شروع مشکل ایجاد می شود، اواخر دهه 20 تا اوایل 30 سالگی است.

علائم سندرم پیش از قاعدگی ممکن است با افزایش سن و استرس بدتر شوند، اگرچه دلایل اصلی آن به خوبی شناخته نشده است. حتی زنانی که هیسترکتومی انجام داده اند، اگر حداقل یک تخمدان عملکردی باقی مانده باشد، می توانند این علائم را تجربه کنند.

 زنانی که در برابر بیماری های افسردگی، اختلال هراس، سایر اختلالات روانپزشکی یا شرایط پزشکی مزمن آسیب پذیر هستند نیز ممکن است مستعد ابتلا به سندروم پیش از قاعدگی باشند. وراثت نیز ممکن است نقش داشته باشد، اگر مادر یا خواهر شما از علائم پیش از قاعدگی رنج می برد، ممکن است شما نیز آن را تجربه کنید.

سندروم پیش از قاعدگی

علائم سندروم پیش از قاعدگی

شایع ترین علائم عبارتند از تحریک پذیری، حساسیت سینه ها، خستگی، تغییر اشتها، نفخ، نوسانات خلقی، اضطراب، خلق افسرده و غیره.

علت علائم قبل از قاعدگی

به نظر می رسد این سندروم ناشی از حساسیت به افزایش و کاهش سطح هورمون های استروژن و پروژسترون است که ممکن است بر مواد شیمیایی مغز از جمله سروتونین تأثیر بگذارد، ماده ای که تأثیر زیادی بر خلق و خو دارد. تغییرات رژیم غذایی و ورزش ممکن است به کاهش ناراحتی علائم قاعدگی کمک کند.

یکی از مهم ترین راهبردها برای مقابله با ناراحتی قبل از قاعدگی این است که از هر الگویی که علائم شما پیروی می کند آگاه باشید. هرچه بیشتر از علائم خود آگاه باشید، برای مثال، چه زمانی شروع می شود و چه زمانی متوقف می شود و چه چیزی برای تسکین آنها بهتر عمل می کند؟ بهتر می توانید استراتژی هایی برای تشخیص و مقابله با آنها ایجاد کنید.

تشخیص

هیچ آزمایش خاصی برای تعیین اینکه آیا شما از سندروم پیش از قاعدگی رنج می برید وجود ندارد، و تشخیص ممکن است کمی طول بکشد زیرا علائم بسیار متنوع هستند. اما ویژگی های خاصی وجود دارد که متخصص زنان در نظر می گیرد. از جمله،علائم باید از این الگوی کلی پیروی کنند:

با پیشرفت چرخه شما، شدت آنها افزایش می یابد.

علائم در مدت چند روز پس از شروع دوره قاعدگی بهبود می یابند.

علائم حداقل برای دو تا سه سیکل قاعدگی متوالی وجود دارند.

بیش از 150 علامت فیزیکی و رفتاری ممکن است با PMS  یا سندروم پیش از قاعدگی مرتبط باشد. شایع ترین آنها تحریک پذیری و اضطراب است.

نمودار یا چک لیست علائم قبل از قاعدگی رایج ترین روشی است که برای ارزیابی علائم سیکل قاعدگی استفاده می شود. با استفاده از این ابزار، شما و متخصص زنان می توانید نوع و شدت علائم خود و همچنین زمان بروز آنها را برای شناسایی الگویی که ممکن است نشان دهنده علائمی باشد، ردیابی کنید.

08 ژانویه

کاربرد لیزر در زنان

کاربرد لیزر در زنان

کاربرد لیزر در زنان و زایمان چیست؟ از لیزر در چه مواردی می توان استفاده کرد؟ بعد از لیزر واژینال می توان از لیزر پوست ناحیه تناسلی استفاده کنیم، که به منظور جوانسازی و سفت کردن پوست ناحیه و رفع تیرگی ناحیه ژنیتال استفاده می شود.

لیزر وایتنینگ به صورت متوسط 3 جلسه نیاز است، در برخی از بیماران ممکن است تنها یک جلسه بیمار نیاز داشته باشد، در برخی دیگر جلسات بیشتری نیاز باشد. بسته به پوست بیمار جواب دهی بیمار به لیزر تعداد این جلسات متفاوت است. پروسه لیزر وایتنیگ به این صورت است که بیمار چند دقیقه قبل باید از بی حسی موضعی به صورت کرم استفاده کند. خود پروسه زمانی در حدود 5 تا 10 دقیقه نیاز دارد. ریکاوری خاصی ندارد تنها ممکن است بیمار کمی احساس سوزش داشته باشد، که کرم  و داروهایی که برای بیمار تجویز می شود کافی است.

تنها در مواردی که تیرگی ناحیه تناسلی خیلی زیاد باشد، نباید در مرحله اول لیزر استفاده شود. حتما باید بیمار آمادگی پوستی داشته باشد. بیمار باید ابتدا از داور های لایه بردار که برای بیمار تجویز می شود استفاده کند. گاهی تنها لیزر کافی نیست و باید از روش هایی که ترکیبی هستند استفاده شود.

کاربرد لیزر در زنان

کاربرد لیزر در عمل جراحی لابیاپلاستی

همچنین از لیزر می توان برای عمل جراحی مثل لابیاپلاستی استفاده کنیم، به منظور برداشت ضایعاتی مثل زگیل ها استفاده کرد.

روش های دیگر که برای برداشت زگیل موجود هستند، می توانند عارضه دار باشند، همچون کوتر و کرایو که می تواند باعث سوختگی پوست شوند و جای زگیل بعد از درمان باقی بماند، اما بعد از برداشت این ضایعات با لیزر هیچ گونه عارضه ای باقی نمی ماند، ضمن اینکه ریکاوری خیلی کوتاه تری دارد.

همچنین با استفاده از لیزر می توان دهانه رحم را سوزاند. امروزه توصیه می شود که دیگر از کرایو و فریز برای اینکار استفاده نشود، به دلیل عوارض بالایی که دارند و لیزر برای این روش توصیه می شود. به این دلیل که می توانیم از لیزر برای از بین بردن زخم دهانه رحم استفاده کنیم. همچنین از لیزر می توان برای درمان سرطان ها خصوصا سرطان هایی که در قسمت خارجی دستگاه تناسلی هستند، استفاده کرد.

کاربرد لیزر در زنان

محدودیت سنی برای لیزر

بیشترین استفاده لیزر برای افرادی است که یا یائسه شده اند، و یا نزدیگ به یائسگی هستند. گاهی در سنین بالا 70 سال افراد دچار بی اختیاری ادراری می شوند و نمی توانند جراحی کنند، و مجبور به استفاده از سایر روش ها همچون پساری هستند، در این شرایط قطعا لیزر کمک کننده است، زیرا استفاده از لیزر به تنهایی می تواند باعث ایجاد زخم شود. لیزر محدویت سنی ندارد و افراد می توانند در رده های سنی مختلف ازآن استفاده کنند. بسته به مشکلات افراد، می توان از مزایای لیزر در درمان بیماری های مختلف استفاده کرد.

26 دسامبر

دلایل ناباروری زنان

دلایل ناباروری زنان

حدود 30 درصد از مشکلات باروری در زنان نشات می گیرد.مشکلات باروری زنان شامل تخمک گذاری نامنظم، انسداد لوله های فالوپ و ناهنجاری های رحم مانند فیبروم و اندومتریوز است.

گزینه های درمانی شامل جراحی، درمان هورمونی و IVF (لقاح آزمایشگاهی) است. باروری زمانی آغاز می شود که تخمک یک زن توسط اسپرم مرد بارور شود. تخمک گذاری حدود 14 روز قبل از شروع دوره قاعدگی اتفاق می افتد، زمانی که یک تخمک از یکی از تخمدان ها آزاد می شود.

شانس بارور شدن یک زوج جوان بارور تقریباً یک در 5 در ماه است. تا زمانی که یک زوج برای باردار شدن به مدت یک سال ناموفق باشند، می توان گفت دچار مشکل باروری هستند.

 

مشکلات باروری در زنان

تقریباً 15 درصد از زوج ها مشکلات باروری را تجربه می کنند. در بیشتر موارد می توان با فناوری های نوین در حوزه زنان، به درمان ناباروری زوج ها کمک کرد.

از آنجایی که افراد نسبت به گذشته دیرتر بچه دار می شوند، ناباروری ناشی از افزایش سن بر تعداد فزاینده ای از زنان و مردان تأثیر می گذارد.

دلایل ناباروری زنان

علل ناباروری زنان

ناباروری زنان می تواند ناشی از موارد زیر باشد:

مشکلات تخمک گذاری

سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS)

مشکلات لوله های فالوپ

مشکلات مربوط به رحم

اندومتریوز

مشکلات تخمک گذاری باعث ناباروری زنان می شود

چرخه قاعدگی توسط چندین غده و هورمون های آنها با هماهنگی کار می کند. برای تخمک گذاری، بخشی از مغز به نام هیپوتالاموس، غده هیپوفیز مجاور را وادار می کند تا هورمون هایی ترشح کند که تخمدان ها را برای رسیدن تخمک تحریک می کند. پریودهای نامنظم یا غایب نشان می دهد که تخمک گذاری ممکن است نامنظم باشد.

سن زن یک عامل مهم باروری است. شانس بارداری برای یک زن 40 ساله تنها 5 درصد در هر سیکل قاعدگی است.

سندرم تخمدان پلی کیستیک نیز باعث ناباروری می شود.در زمان تخمک گذاری، تخمدان ها کیست هایی به نام فولیکول تولید می کنند. به طور معمول، یک فولیکول بالغ می شود تا تخمک آزاد شود. در سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS)، فولیکول‌ها نمی‌رسند، در عوض کیست‌های کوچکی در حاشیه تخمدان‌ها تشکیل می‌دهند که اغلب هورمون‌های جنسی مردانه را آزاد می‌کنند. این بدان معنی است که تخمک گذاری و قاعدگی زن نامنظم است یا اصلاً اتفاق نمی افتد.

مشکلات لوله های فالوپ علل دیگر ناباروری زنان است . اسپرم تخمک را در مسیر خود به سمت لوله فالوپ بارور می کند. لوله فالوپ مسدود شده ممکن است مانع از پیشرفت تخمک شود و از برخورد آن با اسپرم جلوگیری کند.

مشکلات رحم باعث ناباروری زنان می شود!

تخمک بارور شده در پوشش داخلی رحم قرار می گیرد. برخی از مشکلات رحمی که می توانند لانه گزینی را مختل کنند عبارتند از:

فیبروم، تومورهای غیر بدخیم داخل رحم

پولیپ، رشد بیش از حد آندومتر که می تواند به دلیل وجود فیبروم ایجاد شود.

مشکلات دهانه رحم و ناباروری زنان

در بالای واژن، گردن یا ورودی رحم قرار دارد که دهانه رحم نامیده می شود. اسپرم انزال شده باید از طریق دهانه رحم عبور کند تا به رحم و لوله های فالوپ برسد.

مخاط دهانه رحم در حوالی زمان تخمک گذاری معمولاً رقیق و آبکی است. با این حال، در برخی از زنان، مخاط دهانه رحم غلیظ است و این می تواند اسپرم را مختل کند.

اندومتریوز و ناباروری زنان

آندومتریوز به معنی آن است که در پوششی در داخلی رحم  به تمام نواحی مجاور سرایت می کند و باعث ایجاد پوششی در لوله و رحم می شود.  این می تواند به لوله های فالوپ و تخمدان ها آسیب برساند و بر حرکت تخمک و اسپرم تأثیر بگذارد.

حتی اگر لوله های فالوپ و تخمدان ها آسیب نبینند، اندومتریوز می تواند بر لقاح، رشد جنین و لانه گزینی تأثیر بگذارد.​

13 دسامبر

لیفت واژن با نخ پرینه

لیفت واژن با نخ پرینه

لیفت واژن با نخ پرینه به چه افرادی توصیه می شود؟ نخ های باریک واژن برای ترمیم نقایص زیبایی و عملکردی پرینه شامل ورودی بیش از حد گشاد شده واژن استفاده می شود. این مشکلات معمولاً ناشی از زایمان طبیعی، افزایش سن، یائسگی، افرایش و کاهش سن و… است.اکثر بیماران به دلیل شرایط بد رابطه جنسی تصمیم به انجام لیفت واژن با نخ پرینه می گیرند.

لیفت واژن با نخ پرینه

خیلی از بیماران از متخصص زنان خود این سوال را دارند که لیفت با نخ پرینه بهتر است یا جراحی پرینورافی؟ در پاسخ باید گفت: لیفت با نخ پرینه می تواند یک جایگزین عالی برای عمل جراحی پرینورافی باشد. این نخ هایی که استفاده می شود حالتی خاردار دارند که به منظور کشش عضلات استفاده می گردند و افراد می توانند در مدت زمانی طولانی از مزایای این نخ ها استفاده کنند.

با ضعیف شدن عضلات پرینه فاصله مقعد و واژن کم می شود و باعث می شود این عضلات به کناره ها کشیده شوند و در نتیجه فرد دچار اختلال در روابط جنسی خود می شود.

این روش در زنانی که هرگز زایمان طبیعی نداشته و بدون برش پرینه و بخیه زایمان طبیعی انجام نداده اند نیز انجام می شود. بیمارانی که دچار گشادی واژن هستند، اغلب از افزایش ترشحات واژن شکایت دارند که ناحیه پرینه را تحریک می کند، باعث آسیب جزئی پوست و عفونت های ثانویه اندام های تناسلی خارجی می شود. تنگ کردن واژن با لیفت می تواند با موفقیت این مشکل را برطرف کند.روش درمان شامل استفاده از نخ های مخصوص باریک واژن است.

لیفت واژن با نخ پرینه

فواید لیفت واژن با نخ پرینه

بهبود راحتی و عملکرد واژن و پرینه

افزایش زیبایی ناحیه ژنیتال

روشی کم تهاجمی

بهبود سریع و کوتاه پس از جراحی

عدم نیاز به بستری شدن در بیمارستان

تحت بی حسی موضعی انجام شود

اثرات طولانی مدت که در طی چند سال باقی می ماند.

موارد منع مصرف و عوارض جانبی لیفت واژن با نخ پرینه

شرایط التهابی حاد واژن و پرینه (این روش می تواند پس از بهبود التهاب انجام می شود).

در حالت  اختلالات انعقاد خون حاد

در صورتی که فرد دچار انواع خونریزی واژینال باشد.

در صورتی که فرد دچار بیماری اندام های تناسلی باشد.

در صورتی که فرد  باردار است باید بعد از بارداری انجام شود.

در اوایل دوره پس از زایمان که ترشحات فیزیولوژیکی رحم پس از زایمان ادامه دارد، نباید لیفت واژن با نخ پرینه انجام شود.

چه افرادی نیاز به تنگ کردن واژن دارند؟

افرادی که گشاد شدن بیش از حد ورودی واژن را تجربه می کنند.

افرادی که بافت غیر طبیعی پرینه و تنش ماهیچه ای را تجربه می کنند.

افرادی که نقایص آناتومیکی و عملکردی پرینه پس از زایمان طبیعی را تجربه می کنند.

عوارض ناشی از تنگی واژن بسیار نادر است و معمولاً خونریزی خفیف یا عفونت است که برای سلامتی یا زندگی خطرناک نیست. هیچ عارضه جدی پس از عمل باریک کننده واژن گزارش نشده است.در هر حال بهتر است برای انجام هر گونه جراحی زیبایی ناحیه ژنیتال دقت کنید، جراح زیبایی زنان تاثیر بسیار زیادی در نتایج بعد از جراحی دارد، یک جراح و متخصص زنان خوب و حرفه ای بنا بر شرایط هر بیمار بهترین روش درمان را انتخاب می کند.

11 دسامبر

درمان خونریزی غیر طبیعی رحم

خونریزی غیر طبیعی رحم

درمان خونریزی غیر طبیعی رحم چیست؟ خونریزی غیرطبیعی رحمی (AUB) خونریزی نامنظم از رحم است که طولانی تر یا شدیدتر از حد معمول است یا در زمان معمول این خونریزی رخ نمی دهد. به عنوان مثال، ممکن است در طول قاعدگی یا در بین قاعدگی خونریزی شدید داشته باشید.

خونریزی غیرطبیعی رحم دلایل زیادی دارد. گاهی اوقات به دلیل تغییرات در سطح هورمون ایجاد می شود. همچنین می تواند ناشی از مشکلاتی مانند رشد در رحم یا مشکلات لخته شدن باشد و یا در برخی موارد علت خونریزی مشخص نیست.

 

خونریزی های غیر طبیعی چقدر خطرناک هستند؟

خونریزی های غیر طبیعی بالای سن 40 سال، باید جدی تلقی شود. درست است که علت ایجاد خیلی از خونریزی های غیر طبیعی ممکن است، اختلالات هورمونی باشد، اما فراموش نکنید که اولین علامت سرطان های دهانه رحم، سرطان های آندومتر و رحم، خونریزی های غیر طبیعی است و شاید بیمار نیاز داشته باشد در چنین مواردی حتما بررسی از داخل رحم یا آندومتر انجام شود.

خونریزی در دوران بارداری یک مشکل متفاوت است. اگر باردار هستید و خونریزی از واژن دارید، حتما به پزشک خود اطلاع دهید.

درمان خونریزی غیر طبیعی رحم

علائم خونریزی های غیر طبیعی

در صورت داشتن یک یا چند مورد از علائم زیر ممکن است، خونریزی غیرطبیعی رحم داشته باشید:

شما بیشتر از هر 21 روز پریود می شوید یا با فاصله زمانی بیشتر از 35 روز. یک سیکل قاعدگی طبیعی بالغین 21 تا 35 روز طول می کشد. سیکل طبیعی نوجوان 21 تا 45 روز است.

دوره قاعدگی شما بیش از 7 روز (به طور معمول 4 تا 6 روز) طول می کشد.

خونریزی شما شدیدتر از حد طبیعی است. اگر لخته‌های خون  زیادی دارید، و هر ساعت به مدت 2 ساعت یا بیشتر از پدها یا تامپون‌های معمولی خود را خیس می‌کنید، خونریزی شما شدید تلقی می‌شود و باید با متخصص زنان خود تماس بگیرید.

راه های تشخیص خونریزی غیر طبیعی رحم

قبل از اینکه پزشک علت خونریزی غیرطبیعی رحم را پیدا کند، ابتدا باید مطمئن شود که خونریزی واژینال ناشی از بارداری یا سقط جنین نیست.

پزشک شما در مرحله اول در رابطه با مدت زمان این اختلال سوال می پرسد. همچنین ممکن است معاینه لگن، آزمایش ادرار، آزمایش خون و احتمالاً سونوگرافی تجویز کند. این آزمایشات به پزشک شما کمک می کند تا علل دیگر علائم شما را بررسی کند. همچنین ممکن است یک نمونه کوچک (بیوپسی) از بافت رحم شما برای آزمایش بگیرد.

چگونه درمان می شود؟

راه های زیادی برای کمک به درمان آن وجود دارد. برخی از درمان ها، برای بازگرداندن چرخه قاعدگی به حالت عادی هستند. برخی دیگر برای کاهش خونریزی یا توقف پریودهای ماهانه استفاده می شوند. هر درمان برای برخی از زنان موثر است اما برای برخی دیگر نه. درمان ها عبارتند از:

هورمون ها، مانند قرص پروژسترون یا قرص ضد بارداری روزانه (پروژسترون و استروژن). این هورمون ها به کنترل چرخه قاعدگی و کاهش خونریزی و گرفتگی کمک می کنند.

استفاده از IUD لوونورژسترل که هورمونی شبیه پروژسترون را در رحم ترشح می کند. این کار ضمن جلوگیری از بارداری، خونریزی را کاهش می دهد.

هیستروسکوپی برای برداشتن پولیپ یا فیبروم.

جراحی، مانند ابلیشن آندومتر یا هیسترکتومی، زمانی که سایر درمان‌ها جواب نمی‌دهند.

گاهی این خونریزی ها، ممکن است برای زنی که به یائسگی نزدیک می شود مشکلی نداشته باشد. برخی از نوجوانان در دوره هایی، خونریزی واژینال نامنظم دارند. این معمولاً با گذشت زمان و  با یکنواخت شدن سطح هورمون ها بهتر می شود.

04 دسامبر

درمان افتادگی رحم بدون جراحی

درمان افتادگی رحم بدون جراحی

درمان افتادگی رحم بدون جراحی امکان پذیر است؟ رحم عضوی از دستگاه تناسلی زنانه است. شکل آن مانند گلابی وارونه است و در داخل لگن قرار دارد. رحم، مثانه و روده توسط یک ماهیچه ای که بین دنبالچه و استخوان شرمگاهی در داخل لگن قرار دارد، حمایت می شود. این ماهیچه ها به عنوان عضلات کف لگن یا عضلات بالابرنده آنی شناخته می شوند. رباط ها و بافت همبند نیز، رحم و اندام های لگن را در جای خود معلق می کنند. اگر این ماهیچه ها یا بافت های همبند ضعیف یا آسیب ببینند، رحم می تواند به داخل واژن بیفتد، که به عنوان پرولاپس شناخته می شود.

علل شایع افتادگی رحم شامل زایمان طبیعی، چاقی، سرفه های شدید، فشار بر روی توالت و تغییرات هورمونی پس از یائسگی است که می تواند به ساختارهای حمایت کننده اندام لگن آسیب برساند. درمان خط اول باید، شامل تمرینات تقویت عضلات کف لگن باشد که توسط پزشک متخصص آموزش داده می شود.

پساری را می توان برای حمایت از رحم و کاهش علائم مرتبط با افتادگی قرار داد. تمرینات کف لگن زمانی که پساری در جای خود قرار دارد بسیار مفید است. در موارد شدید ممکن است نیاز به جراحی افتادگی رحم باشد.

درمان افتادگی رحم بدون جراحی

علائم افتادگی رحم

علائم افتادگی رحم عبارتند از:

احساس سنگینی و فشار در واژن

یک توده یا برآمدگی مشخص در داخل واژن

برآمدگی بیرون زده از واژن

رابطه جنسی دردناک

درجات افتادگی رحم

افتادگی رحم در مراحلی توصیف می‌شود که نشان می‌دهد چقدر پایین آمده است. سایر اندام های لگنی (مانند مثانه یا روده) نیز ممکن است به داخل واژن افتادگی داشته باشند. چهار دسته از افتادگی رحم عبارتند از:

مرحله  اول:رحم در نیمه بالایی واژن قرار دارد.

مرحله دوم: رحم تقریباً تا دهانه واژن پایین آمده است.

مرحله سوم: رحم از واژن بیرون زده است.

مرحله  پیشرفته: رحم به طور کامل از واژن خارج شده است.

علل افتادگی رحم

کف لگن و بافت‌های همبند پشتیبان آن می‌توانند به طرق مختلف ضعیف یا آسیب ببینند، از جمله:

بارداری، به خصوص در مورد چند قلو (مانند دوقلو یا سه قلو)

زایمان واژینال، به خصوص اگر نوزاد بزرگ باشد یا اگر یک فاز فشار دادن طولانی مدت وجود داشت.

چاقی

یبوست

سطوح پایین هورمون جنسی استروژن پس از یائسگی

سرفه شدید همراه با شرایطی مانند برونشیت مزمن یا آسم

فیبروم ها

در موارد نادر، تومور لگن.

درمان افتادگی رحم بدون جراحی

درمان‌های افتادگی رحم شامل گزینه‌های جراحی و غیرجراحی است که انتخاب آن‌ها به سلامت عمومی، شدت وضعیت و برنامه‌ریزی برای بارداری آینده بستگی دارد. گزینه های درمانی عبارتند از:

تمرینات کف لگن

پساری واژن

جراحی واژن

تمرینات کف لگن

افتادگی رحم در مرحله اول و دوم را می توان با تمرینات عضلات کف لگن یا ورزش کگل بهبود بخشید، اما باید به درستی انجام شوند و به اندازه کافی برای تقویت عضلات تمرین شود.

آشنایی با عضلات واژن، مجرای ادرار و مقعد به شما شانس بیشتری برای انجام صحیح تمرینات می دهد.

پساری واژن

پساری وسیله ای انعطاف پذیر است که می تواند برای حمایت از رحم در واژن نصب شود. اشکال و اندازه های مختلف پساری وجود دارد که می تواند توسط یک متخصص زنان  تجویز شود.پساری واژن می تواند راه موثری برای کاهش علائم پرولاپس باشد، اما برای همه مناسب نخواهد بود. همراه با تمرینات کف لگن، ممکن است راه حلی غیرجراحی برای مدیریت افتادگی رحم ارائه دهند.

جراحی افتادگی رحم

در موارد متوسط ​​تا شدید، پرولاپس ممکن است نیاز به جراحی داشته باشد. در جراحی لاپاراسکوپی، ابزارها از طریق ناف وارد می شوند. رحم به موقعیت صحیح خود به عقب کشیده می شود و دوباره به رباط های حمایت کننده خود متصل می شود. این عمل را می توان با برش شکمی نیز انجام داد.

اگر علت اصلی پرولاپس رحم مانند چاقی، سرفه یا زور زدن برطرف نشود، ممکن است عمل جراحی با شکست مواجه شود و پرولاپس دوباره عود کند.

29 نوامبر

لاپاراسکوپی و بارداری

لاپاراسکوپی و بارداری

آیا لاپاراسکوپی و بارداری امکان پذیر است؟ لاپاراسکوپی، یک نوع جراحی کم تهاجمی است که اغلب برای بررسی یا درمان مشکلات باروری استفاده می شود، اگرچه برای سایر انواع رایج جراحی شکم یا لگن مانند آپاندکتومی، برداشتن کیسه صفرا، یا قرار دادن نوار معده نیز استفاده میگردد.

لاپاراسکوپی چگونه انجام می شَود؟

 در زمان انجام عمل لاپاراسکوپی، جراح یک برش کوچک در شکم ایجاد می کند. یک لاپاروسکوپ از طریق برش وارد می شود: این یک لوله فیبر نوری نازک و روشن است که حاوی یک دوربین است و به جراح اجازه می دهد داخل شکم شما را ببیند. در برخی موارد، می توان ابزارهای میکروسکوپی را نیز در این لوله قرار داد، یا ممکن است از طریق برش دوم وارد شوند. سپس شکم به آرامی با گاز باد می شود تا اتاق جراح بتواند ببیند و کار کند. با دید واضحی از اندام های تناسلی می توان مشکلات را تشخیص داد و با جراحی ترمیم کرد.جراحی لاپاراسکوپی نسبت به انواع جراحی سنتی با برش های بزرگ آسیب بسیار کمتری برای بدن دارد. بیماران درد، ناراحتی کمتر و زمان بهبودی سریع‌تری را تجربه می‌کنند.

لاپاراسکوپی و بارداری

چگونه از لاپاراسکوپی در زمینه باروری استفاده می شود؟

بسیاری از زنان به دلیل ناباروری فاکتور لگنی، در باردار شدن مشکل دارند، این به این معنی است که یک مشکل فیزیکی در لگن و دستگاه تناسلی آنها وجود دارد که آن ها را از باردار شدن باز می دارد. مسائل مختلفی وجود دارد که می تواند باعث ناباروری فاکتور لگنی شود. بافت اسکار ناشی از عفونت ها، جراحات یا جراحی ها، یا مشکلاتی مانند آندومتریوز، کیست تخمدان، پولیپ یا فیبروم در رحم همگی می توانند بر عملکرد دستگاه تناسلی زن تأثیر بگذارند. از لاپاراسکوپی می توان برای تشخیص مشکلاتی استفاده کرد که اغلب در سونوگرافی قابل مشاهده نیستند. در برخی موارد، پزشک ممکن است بتواند مشکل را در طول عمل درمان یا ترمیم کند.

آیا لاپاراسکوپی و بارداری مانعی برای یکدیگر دارند؟

برای برخی از زنان که تحت لاپاراسکوپی برای برداشتن فیبروم یا ضایعات اندومتریوز، رفع انسداد لوله فالوپ و… اقدام کرده اند، این جراحی در واقع شانس باردار شدن را افزایش می‌دهد. با این حال، مواردی وجود دارد که لاپاراسکوپی ممکن است بر توانایی شما برای باردار شدن تأثیر بگذارد.

فرق عمل لاپاراتومی با عمل جراحی لاپاراسکوپی چیست؟

در بعضی موارد میتوان به جای عمل جراحی لاپاراتومی عمل لاپاراسکوپی را انجام داد، عمل لاپاراتومی برش های بزرگتری روی شکم ایجاد میکند و خطراتی را به دنبال دارد. مزایای عمل جراحی لاپاراسکوپی بجای عمل لاپاراتومی این هست که خطری به دنبال ندارد، به دور از استرس است، هزینه کمتری دارد، نیازی به بستری شدن طولانی ندارد، برش کوچکی دارد، خونریزی آن جزئی است.
در عمل جراحی لاپاراسکوپی، بیهوشی عمومی زده میشود و بیمار طی عمل بیهوش است،چیزی حس نمیکند و در برخی موارد فقط قسمت مورد نظر را بی حس میکنند و در بیداری عمل انجام میشود. جراح شکاف هایی به طول ۲ الی ۴ سانت را برش میدهد و لوله نازکی به نام کونالا را وارد شکم کرده و شکم را پر از کربن دی اکسید میکند و دکتر میتواند تمام اجزای شکم را به طور زنده و هرچه هست روی مانیتور نگاه کند و بعد از اتمام عمل، شکم از گاز کربن دی اکسید خالی شده و برش ها، بخیه و بانداژ می‌شود.

زمان بهبودی بعد از لاپاراسکوپی

اگر می خواهید به طور طبیعی باردار شوید، انجام لاپاراسکوپی می تواند جدول زمانی بارداری شما را مختل کند زیرا ممکن است چند هفته برای بهبودی پس از جراحی نیاز داشته باشید. مقدار کمی درد و نفخ در روزهای بعد از عمل معمول است و باید به بدن خود فرصت استراحت و بهبودی بدهید. به طور کلی، پزشکان توصیه می کنند قبل از شروع مجدد مقاربت و همچنین سایر فعالیت های بدنی مانند ورزش باید صبر کنید تا برش شما به طور کامل بهبود یابد. به بدن خود گوش دهید، استراحت زیادی داشته باشید و تغذیه مناسب، از محل برش خود مراقبت کنید و اگر در حین مقاربت دچار درد شدید، توقف کنید و چند روز دیگر به خود فرصت دهید. اگر درد همچنان برای شما مشکل ساز است، با متخصص زنان  خود صحبت کنید.

16 نوامبر

درمان علائم یائسگی با لیزر واژینال

درمان علائم یائسگی با لیزر واژینال

درمان علائم یائسگی با لیزر واژینال امکان پذیر است؟ یائسگی یک وضعیت فیزیولوژیکی طبیعی است و اکثر زنان نیازی به درمان برای یائسگی ندارند. حداقل ده درصد از زنان ممکن است برای تسکین علائم یائسگی به دنبال مشاوره پزشکی باشند. علائم خفیف ممکن است در خانه مدیریت شوند، اما علائم شدیدتر و شرایط پزشکی مرتبط نیاز به توجه دارند.

علائم یائسگی

یائسگی با تغییرات روحی و جسمی متعددی همراه است. بی نظمی اولیه قاعدگی و به دنبال آن قطع کامل قاعدگی وجود دارد. افزایش جزئی در میزان از دست دادن خون قاعدگی نیز شایع است. برای بسیاری از زنانی که سه ماه متوالی قاعدگی را از دست می دهند یا طول چرخه متوسط ​​آنها بیش از 42 روز است، یائسگی را پیش بینی می کنند.

درمان علائم یائسگی با لیزر واژینال

برخی از علائم رایج عبارتند از:

گرگرفتگی

این یکی از علائم بارز یائسگی است. گرگرفتگی معمولا روی صورت، سر، گردن و قفسه سینه تاثیر می گذارد و چند دقیقه طول می کشد. در این حالت افزایش ناگهانی دما وجود دارد، این ناراحتی بیشتر به دلیل عدم توانایی در خنک کردن بدن است.

خشکی واژن

درد و سوزش در اطراف فرج و واژن، ناراحتی و خشکی واژن وجود دارد. این حالت اغلب با مقاربت دردناک و عفونت مکرر دستگاه ادراری تحتانی و بی اختیاری ادرار همراه است. خشکی واژن در این شرایط به سطوح پایین استروژن مرتبط است.

بی اختیاری ادرار یا ناتوانی در نگه داشتن ادرار

تغییرات خلقی و تحریک پذیری

این حالت ممکن است شامل اضطراب، عصبی بودن، از دست دادن حافظه، افسردگی و مشکل در تمرکز باشد.

اختلالات خواب و تعریق شبانه

اختلال عملکرد جنسی و از دست دادن میل جنسی

به دلیل کاهش هورمون های جنسی زنانه این اختلال رخ می دهد. خشکی واژن، کاهش میل جنسی، از دست دادن اعتماد به نفس و… همگی می تواند در اختلال عملکرد جنسی مرتبط با یائسگی نقش داشته باشد.

تغییرات دیگر شامل نازک شدن و چروک شدن پوست، ریزش مو، درد مفاصل و ماهیچه ها، شکنندگی ناخن ها و غیره به دلیل سطوح پایین استروژن است.

درمان علائم یائسگی

گزینه های درمانی یائسگی شامل درمان جایگزینی هورمونی( هورمون تراپی )، استفاده از روان کننده های واژن و لیزر واژینال است .

درمان جایگزینی هورمون،  ترکیبی از هورمون های جنسی زنانه مانند استروژن و پروژسترون است. این روش درمان در استفاده طولانی مدت، ممکن است خطر پوکی استخوان را کاهش دهد.

سه نوع اصلی HRT وجود دارد – فقط استروژن (برای زنانی که رحم و تخمدان‌هایشان برداشته شده است)، HRT ترکیبی (هم با استروژن و هم پروژسترون) و HRT مداوم برای استفاده طولانی‌مدت در زنان یائسه.

متاسفانه درمان هورمونی  با عوارض جانبی متعددی مانند افزایش وزن، حساس شدن سینه ها، حالت تهوع، سردرد و تغییرات خلقی همراه است، در نتیجه این روش درمان در افراد خاص که  متخصص زنان تایید می کنند، استفاده می شود.

درمان علائم یائسگی با لیزر واژینال

لیزر در حوزه زنان بسیار موفق عمل کرده است، امروزه می توان از لیزر واژینال برای درمان علائم خشکی واژن، آتروفی و… استفاده کرد. سایر روش های درمانی ممکن است همراه با عوارضی برای بیمار انجام شود، اما اگر از لیرز واژینال مناسب همراه با تنظیمات صحیح استفاده شود، می تواند تاثیر خوبی بدون عوارض برای فرد داشته باشد.

09 نوامبر

سرطان پستان

سرطان پستان

سرطان پستان چیست؟ سرطان های شایع در زنان کدامند؟ سرطان سینه یک تومور بدخیم است که در داخل یا اطراف بافت پستان، عمدتاً در مجاری شیر و غدد رشد می کند. تومور معمولاً به عنوان یک توده یا رسوب کلسیم شروع می شود که در نتیجه رشد غیر طبیعی سلول ایجاد می شود. بیشتر توده های سینه خوش خیم هستند اما برخی از آنها می توانند پیش بدخیم (ممکن است به سرطان تبدیل شوند) یا بدخیم باشند.

سرطان سینه شایع ترین سرطان زنان است به دو دسته اولیه یا متاستاتیک طبقه بندی می شود. تومور بدخیم اولیه که در بافت پستان ایجاد می شود به عنوان سرطان اولیه سینه شناخته می شود. گاهی اوقات، سرطان اولیه سینه زمانی که به غدد لنفاوی نزدیک زیر بغل گسترش می یابد نیز دیده می شود. سرطان سینه متاستاتیک یا سرطان پیشرفته زمانی ایجاد می شود که سلول های سرطانی واقع در سینه جدا شده و به اندام یا بخشی دیگر از بدن بروند.

سرطان پستان

علت سرطان سینه هنوز ناشناخته است. با این حال، برخی از عوامل خطر عبارتند از:

سن

جنسیت

نژاد

سابقه خانوادگی و عوامل ژنتیکی

سابقه سرطان های قبلی (مانند سرطان تخمدان)

سینه متراکم (یعنی تعداد زیادی مجرا، غدد، بافت فیبری و بافت چربی کمتری وجود دارد)

شاخص توده بدن

استفاده از درمان های جایگزین هورمونی

مصرف الکل

عوامل خطر نشانه مطمئنی برای ابتلا به سرطان سینه نیستند. برخی از زنان مبتلا به سرطان سینه هیچ عامل خطری ندارند. از سوی دیگر، بسیاری از زنان با عوامل خطر هرگز به این بیماری مبتلا نمی شوند.

علائم سرطان سینه ممکن است در مراحل اولیه بیماری ظاهر نشود. با این حال، با توسعه سرطان، علائم ممکن است شامل موارد زیر باشد:

توده یا ضخیم شدن در نزدیک سینه یا زیر بغل

درد یا حساسیت در سینه یا نوک سینه

ترشحات شفاف یا خونی از نوک پستان

تغییر در سینه یا نوک پستان مانند رنگ، شکل یا اندازه

تورم در زیر بغل

قرمزی یا پوسته پوسته شدن در اطراف نوک پستان یا پوست سینه

زمان مراجعه به پزشک

پزشک یک معاینه فیزیکی برای ارزیابی توده سینه انجام خواهد داد. برای تعیین خوش خیم بودن آن توده، پزشک ممکن است ماموگرافی، سونوگرافی سینه، MRI سینه، PET/CT و… را تجویز کند. اگر توده واقعاً خوش خیم باشد، ممکن است نیازی به اقدام بیشتری نباشد. با این حال، ممکن است پزشک شما بخواهد آن را تحت نظر داشته باشد تا ببیند آیا در طول زمان تغییر می کند، رشد می کند یا ناپدید می شود. اگر آزمایش‌ها بی‌نتیجه باشند، پزشک ممکن است با استفاده از سونوگرافی، اشعه ایکس یا راهنمایی تصویربرداری بیوپسی را انجام دهد. درمان سرطان سینه به اندازه تومور، وسعت گسترش بیماری، نوع، وضعیت گیرنده، سرعت رشد تومور و سلامت عمومی بیمار بستگی دارد. درمان ها شامل جراحی، پرتودرمانی، شیمی درمانی، هورمون درمانی یا ترکیبی از آنها می باشد.

سرطان سینه چگونه درمان می شود؟

نوع درمان توصیه شده به اندازه و نوع تومور، سرعت رشد آن و سلامت عمومی بیمار بستگی دارد. گزینه های درمانی عبارتند از:

جراحی می تواند شامل ماستکتومی یا درمان حفظ پستان (BCT) باشد.

ماستکتومی عملی است برای برداشتن کل سینه و معمولاً کل نوک سینه. اغلب یک نمونه برداری از زیر بغل نیز انجام می شود که غدد زیر بازو به نام گره های زیر بغل را خارج می کند.

روش دیگر، تومور سینه و حاشیه ای از بافت های طبیعی اطراف را حذف می کند. پرتودرمانی معمولاً به دنبال لامپکتومی برای از بین بردن سلول های سرطانی میکروسکوپی در بافت باقیمانده پستان انجام می شود.

پرتودرمانی از اشعه ایکس پرانرژی (فوتون) یا جریانی از ذرات استفاده می کند. هنگامی که پرتو در دوزهای درمانی استفاده می شود، می تواند سلول های سرطانی غیرطبیعی را در سینه ها از بین ببرد.

19 اکتبر

زایمان زودرس

زایمان زودرس

زایمان زودرس در چه شرایطی رخ می دهد؟ وقتی نوزاد قبل از هفته 37 بارداری متولد می شود، زایمان زودرس محسوب می شود. هرچه زایمان زودتر باشد، خطرات جدی برای سلامتی نوزاد به دنبال دارد. نوزادان نارس نیاز به نظارت دقیق و مراقبت های ویژه دارند تا به رشد و نمو خارج از رحم مادر کمک کند.

زایمان زودرس چیست؟

نوزاد نارس، نوزادی است که خیلی زود یا حدود سه هفته قبل از موعد مقرر به دنیا می آید. یک دوره طبیعی بارداری (رشد جنین) حدود 40 هفته است. زایمان زودرس در هفته 37 یا زودتر اتفاق می افتد. این تولد زودرس می تواند خطرات جدی برای سلامتی مادر و نوزاد به همراه داشته باشد.

سطوح مختلف زایمان زودرس

زایمان زودرس به چهار دسته تقسیم می شود:

زودرس، متولد هفته 34 تا 36.

متوسط ​​نارس، متولد 32 تا 34 هفته.

خیلی زودرس، قبل از 32 هفته متولد می شود.

بسیار زودرس، قبل از 25 هفته متولد می شود.

بررسی نوزاد نارس از نظر سلامت

نوزادان برای رشد نیاز به یک دوره کامل در رحم مادر دارند. اگر آنها خیلی زود متولد شوند، ممکن است به طور کامل رشد نکنند. این می تواند مشکلات جدی برای سلامتی ایجاد کند. نوزادان نارس معمولاً دارای مشکلات قلبی، مغزی، ریه یا کبد هستند.

زایمان زودرس

برخی از شایع ترین شرایط سلامتی که بر نوزادان نارس تأثیر می گذارد عبارتند از:

آپنه نارس یا مکث موقتی در تنفس در هنگام خواب.

دیسپلازی ریوی، یا ریه های توسعه نیافته.

خونریزی داخل بطنی یا خونریزی در مغز.

التهاب روده ها، عفونت خون و جریان خون غیرطبیعی در قلب.

نوزادان نارس نیز در معرض خطر بالاتری از چالش های رشدی هستند. آنها ممکن است بعداً در زندگی دچار مشکلات سلامتی شوند.

زایمان زودرس چه خطری برای مادر دارد؟

نوزاد نارس متولد شده می تواند تأثیر عاطفی زیادی بر مادر و کل خانواده داشته باشد. زنانی که زایمان پیش از موعد انجام می دهند بیشتر احتمال دارد دچاراضطراب، افسردگی پس از زایمان، مشکلات ارتباط با نوزادشان و… را تجربه کنند.

شایع ترین علل زایمان زودرس

زایمان پیش از موعد می تواند به طور ناگهانی و بدون علت مشخصی رخ دهد. گاهی متخصص زنان به دلایل پزشکی مجبور به شروع زایمان سزارین زودهنگام می شوند. زنان همچنین می توانند به دلیل موارد زیر زایمان زودرس کنند.

بیماریهای مزمن مانند دیابت یا عفونت.

سوء مصرف مواد مخدر یا الکل.

حاملگی های متعدد، مانند دوقلوها یا سه قلوها.

فشار خون بالا در دوران بارداری.

مشکلات مربوط به رحم یا دهانه رحم آنها.

فاصله بسیار کمی (کمتر از 18 ماه) بین حاملگی ها.

خونریزی واژینال یا عفونت در دوران بارداری.

آیا برخی از زنان بیشتر در معرض خطر زایمان پیش از موعد هستند؟

اگر در معرض خطر زایمان زودرس هستید، ممکن است کاندید سرکلاژ دهانه رحم باشید. این روش جراحی از یک بخیه برای بستن دهانه رحم تا زمان تولد نوزاد استفاده می کند.

نوزادان نارس اغلب نیاز به مراقبت های پزشکی تخصصی در بخش مراقبت های ویژه نوزادان (NICU) دارند. این بخش خاصی از بیمارستان برای نوزادان در شرایط بحرانی است. برخی از نوزادان هفته ها یا ماهها در NICU می مانند.