درمان اختلالات ارگاسم

بهترین روش درمان اختلالات ارگاسم چیست؟ اختلال جنسی به هر مشکلی در طول چرخه پاسخ جنسی گفته میشود که باعث میشود یکی از طرفین از رابطه جنسی خود رضایت نداشته باشند. چرخه پاسخ جنسی ۴ مرحله دارد: میل جنسی، مرحله تحریک جنسی، ارگاسم، و فرو نشینی.
خیلی از زنان و مردان هستند که اختلال در رابطه جنسی خود دارند و از صحبت کردن در مورد آن خجالت میکشند که خوشبختانه قابل درمان است.

علت اختلال جنسی چیست؟

علت اختلالات جنسی مشکلات روانی و جسمی هستند.
عوامل جسمی: بسیاری از بیماری های جسمی مانند دیابت، بیماری های قلبی، بیماری های عصبی، اختلالات هورمونی، یائسگی، و بیماری های کلیوی یا نارسایی کبد، مصرف الکل و مواد مخدر در عملکرد جنسی اختلال ایجاد میکند و عوارض داروهایی مانند ضدافسردگی در عملکرد و میل جنسی فرد تاثیر میگذارد.

عوامل روانی: اضطراب، استرس کاری، نگرانی در مورد عملکرد جنسی، مشکلات مربوط به روابط زوجین، افسردگی، احساس گناه و… علت های روانی هستند که بر عملکرد رابطه جنسی فرد تاثیر میگذارد.

چه کسانی در معرض اختلال جنسی هستند؟

هم زنان و هم مردان با افزایش سن تحت تاثیر اختلال جنسی قرار میگیرند مخصوصا در سالخوردگان این مسئله بیشتر شایع است.

اختلال جنسی چه تاثیری بر زنان دارد؟

میل جنسی مهارشده: در میل جنسی مهارشده یعنی میل جنسی وجود ندارد و عواملی مانند تغییرات هورمونی، افسردگی، بارداری، خستگی، بیماری ها و… در کاهش میل جنسی نقش بسزایی دارد.

ناتوانی در تحریک شدن: به دلیل لغزنده و روان نبودن واژن، زنان در رابطه جنسی تحریک نمی شوند. این ناتوانی میتواند بر اثر استرس و تحریک ناکافی زن باشد.

فقدان ارگاسم: زنانی که فقدان ارگاسم دارند از رابطه جنسی خود لذت نمی برند و این بر اثر عواملی مانند بی تجربگی، عدم اگاهی، مهار جنسی، و عوامل روانی مانند گناه، اضطراب، اسیب، تحریک ناکافی، داروها و بیماری های مزمن بوجود می آید.

مقاربت دردناک: عواملی که باعث درد در حین دخول و رابطه جنسی میشود آندومتریوز، توده لگنی، کیست تخمدان، التهاب واژن، خشکی واژن، وجود زخم ناشی از جراحی یا بیماری های مقاربتی است. این بیماری میتواند به دلیل ترس از درد در هنگام دخول، فوبیای جنسی، تجربه دردناک و… باشد.

چگونه اختلال جنسی زنان تشخیص داده میشود؟

برای تشخیص اختلال جنسی، پزشک معایناتی در لگن و سلامت اندام های تولیدمثل انجام میدهد و آزمایش پاپ اسمیر هم برای تشخیص تغییرات سلول های رحم میگیرد.

اختلال جنسی زنان چگونه درمان میشود؟

آموزش: آموزش در مورد آناتومی بدن، عملکرد جنسی، رفتارهای جنسی، تغییرات مربوط به بالارفتن سن و… میتواند به زنان در مورد غلبه بر اضطرابشان کمک کند.

افزایش تحریک: افزایش تحریک جنسی بااستفاده از ابزارهای تحریک کننده، خودارضایی، و تغییر روش های تکراری در رابطه جنسی را شامل می شود.

ارائه تکنیک های حواس پرتی: با رویابافی های شهوانی و غیر شهوانی، تمرینات در مورد رابطه جنسی به کمک موسیقی، فیلم و برنامه، اضطراب فرد را کاهش داده و برای او آرامش را به ارمغان می آورد.

ترغیب به فعالیت جنسی غیر دخول: فعالیت جنسی مانند ماساژ میتواند در ارتباط میان همسران مفید باشد.

کاهش درد: در هنگام دخول زن میتواند عمق دخول آلت را کنترل کند و برای کاهش درد از روان کننده ها استفاده کرده و دوش آب گرم قبل از رابطه جنسی میتواند آرامش را به ارمغان بیاورد.

نقش هورمون ها در اختلال جنسی زنان چیست؟

هورمون ها نقش زیادی در عملکرد جنسی دارد. زمانیکه هورمون استروژن با بالا رفتن سن کاهش می یابد خشکی واژن اتفاق می افتد و در مردان هورمون تستوسترون کاهش پیدا کند در ارگاسم و حساسیت اندام تناسلی و برانگیختگی جنسی تاثیر میگذارد.

یائسگی چه نقشی در اختلال میل جنسی دارد؟

با کاهش هورمون استروژن و شروع دوره یائسگی در عملکرد جنسی زنان اتفاقی می افتد که بر بی میلی جنسی آن ها افزوده می شود.
زنانی که یائسه میشوند و رضایت بیشتری از رابطه جنسی خود دارند به این دلیل که دیگر استرس بارداری را ندارند و در این سن دغدغه فرزند پروری نخواهند داشت و این مسئله باعث آرامش خاطر آن ها میشود و از رابطه جنسی خود با شریک جنسی خود نهایت لذت را میبرند.

مراقبت های بعد از عمل لاپاراسکوپی

مراقبت های بعد از عمل لاپاراسکوپی چیست؟ عمل لاپاراسکوپی مناسب ترین و بهترین روش عمل جراحی اندام های داخلی است. عمل لاپاراسکوپی با سایر عمل هایی که به صورت باز انجام میشود متفاوت است و مراقبت های جزئی تری دارد که باید آن ها را رعایت کنید تا زودتر بهبودی خودتان را بدست آورید.

عمل لاپاراسکوپی چیست؟

عمل لاپاراسکوپی، یک انقلاب در پزشکی است که می‌توان با استفاده از آن، با زخم ها و برش های کمتر، بیمار را جراحی و معالجه کرد. معمولاً ظرف یک هفته بعد از عمل، بیمار به زندگی معمولی خود باز می گردد. دو هفته بعد از لاپاراسکوپی نیز حتماً به پزشک خود مراجعه کنید تا مجدداً مورد معاینه قرار بگیرید.

مراقبت های بعد از عمل لاپاراسکوپی

بدلیل خواب آور بودن اثرات و داروهای بیهوشی تا دو روز نباید رانندگی کنید.

بعد از یک روز میتوانید به فعالیت های فیزیکی خود بپردازید‌.

زمانی که از داروهای مسکن استفاده میکنید از ورزش و فعالیت های سنگین کاملا خودداری کنید.

دو روز بعد از عمل جراحی استحمام کنید.

و در روز اول از آبمیوه و مایعات، سوپ، نان تست، نوشابه های غیر الکلی و… استفاده کنید تا جلوی ناراحتی معده و شکم را بگیرد.

روز دوم بیمار میتواند رژیم منظم خود را اجرا کند.

اگر دردی حس کردید از پد گرم کننده برای درد شانه ای یا شکم استفاده کنید.

داروهای مسکن و ضد تب که دکتر تجویز کرده است را مصرف کنید.

بعضی افراد امکان دارد از داروهایی که تجویز شده و مصرف میکنند دچارتهوع شوند که در آن صورت باید مصرف قرص را قطع کرد.

چسب زخم هایی که روی زخمتان است را بعد از دو روز میتوانید بردارید.

چسب زخم ها برای این زده میشوند که لباس ها به زخم گیر نکنند و خراشیده نشوند.

بخیه ها در عرض ۲ الی ۶ هفته جذب می شوند و نیازی به برداشتن آن ها نیست.

بیمار بعد از این عمل امکان دارد خسته باشد که باید یکی دو روز کاملا استراحت کند تا آرامش خود را دوباره دریابد.

چندروز بهبودی بیمار طول میکشد اما هرروز احساس خیلی بهتری خواهد داشت.در صورتیکه در اطراف زخم بیمار ترشح، قرمزی یا حساسیتی در اطراف بخیه دیدید با پزشک خود تماس بگیرید و مشورت کنید.

تا حدود یکسال میکشد تا زخم به طور کامل از بین برود و از نور مسقیم خورشید دور باشد.

به دلیل وارد شدن گاز کربن دی اکساید به داخل بدن، بیمار امکان دارد دردی در ناحیه شانه، کتف و گردن، ناحیه شکمی و… داشته باشد که با جذب شدن گاز درد شما از بین میرود.

دراز کشیدن به پهلو از درد شما می کاهد.

بیمار بعد از قطع خونریزی میتواند رابطه جنسی داشته باشد که در این خصوص بهتر است حتما با پزشک معالج خود صحبت کند ولی بعد از انجام هیستروسکوپی بیمار باید مدتی از رابطه جنسی خودداری کند و تا سه هفته هیچ گونه وسیله سنگینی را بلند نکند.
در روز های اول فقط از مایعات و سوپ استفاده کنید تا ناراحتی معده نداشته باشید و سپس میتوانید بدون محدودیت غذا بخورید.

از مرکبات در دو روز اول به هیچ عنوان استفاده نکنید تا زودتر بهبودی خود را بدست اورید.

بعد از چند روز میتوانید به استخر بروید و وقتی بهبود پیدا کردید دوچرخه سواری کنید و به فعالیت روزانه خود بپردازید.

این مراقبت ها را انجام دهید تا زودتر به بهبودی کامل برسید.

 سیستوسل مثانه در زنان

 سیستوسل مثانه در زنان  چه علائمی دارد؟ چگونه می توان از افتادگی مثانه و سیستوسل جلوگیری کرد؟ هنگامی که ماهیچه ها و بافت های مثانه کشیده یا ضعیف می شوند، پشت مثانه می تواند به داخل واژن افتاده و در نتیجه سیستوسل ایجاد شود. سیستوسل که به عنوان افتادگی مثانه  نیز شناخته می شود، اغلب ناراحت کننده است و می تواند باعث مشکلات ادراری شود.

عوامل خطر در سیستوسل مثانه

عواملی که در افزایش خطر ابتلا به افتادگی مثانه نقش دارند عبارتند از:

بلند کردن وسایل سنگین

کشیدگی عضلات در هنگام زایمان

حاملگی چند قلویی

یائسگی

زور زدن مکرر در حین اجابت مزاج

سرفه های مزمن

چاقی

جراحی قبلی لگن

علائم سیستوسل مثانه در زنان

سیستوسل مثانه چه علائمی همراه با خود دارد؟ زنان با مثانه افتاده ممکن است علائم زیر را تجربه کنند:

احساس سنگینی، پری یا فشار لگن

مثانه دردناک

درد در واژن، لگن، پایین شکم، کشاله ران یا کمر

برآمدگی در واژن که می توان آن را احساس کرد.

بافت بیرون زده از واژن که حساس است یا خونریزی دارد.

تکرر ادرار یا اصرار به ادرار کردن

عدم احساس تسکین مثانه بعد از ادرار

عفونت های مکرر دستگاه ادراری

نشت ادرار (بی اختیاری) یا یبوست

مقاربت دردناک

راه های تشخیص سیستوسل در زنان

متخصص زنان برای درمان و تشخیص آزمایشات مختلفی را انجام می دهد:

از جمله این موارد شامل بررسی، تاریخچه پزشکی

معاینه فیزیکی از جمله معاینه لگن

عکسبرداری با اشعه ایکس

آزمایش Uroflowmetry  که مقدار و سرعت ادرار را اندازه گیری می کند.

در سیستوسکوپی  پزشک قادر است،  تا از طریق یک لوله نازک، داخل مثانه و مجرای ادرار را مشاهده کند.

استفاده از روش فلوروسکوپی، که یک تکنیک رادیولوژیکی برای بررسی بصری مثانه است.

درمان سیستوسل در زنان

بسته به شدت سیستوسل و عوامل دیگر، از جمله سن و سلامتی، اورولوژیست شما یک برنامه درمانی فردی را توصیه می کند که ممکن است شامل موارد زیر باشد:

اصلاح فعالیت های روزانه برای جلوگیری از بلند کردن سنگین یا زور زدن که می تواند سیستوسل شما را بدتر کند.

رفتار درمانی مانند تمرینات کگل برای تقویت کف لگن.

درمان جایگزینی استروژن برای تقویت عضلات اطراف واژن و مثانه.

استفاه از پساری، که وسیله ای است که در واژن قرار می گیرد تا مثانه را در جای خود نگه دارد.

جراحی، روشی برای بازگرداندن مثانه به موقعیت قبلی و طبیعی خود.

ترمیم سیستوسل با  با جراحی

در این روش درمان اغلب استفاده از مش مطرح می شود، خوشبختانه روش استفاده از مش برای ترمیم افتادگی اندام های لگنی مانند سیستوسل به خوبی پاسخ داده است.

در طول سال ها، بسیاری از زنان نتایج مطلوبی را با استفاده از مش برای ترمیم افتادگی اندام های لگنی تجربه کرده اند. گزینه هایی برای ترمیم این اختلالات کف لگن بدون استفاده از مش وجود دارد. همانطور که گفته شد، بهترین روش درمان با توجه به شرایط افراد و درجه شدت افتادگی انتخاب می شود، دکتر الهام امام جمعه قبل از انتخاب روش درمان، با بیمار مشاوره کامل را انجام می دهد تا خود بیمار نیز با روش های درمانی آشنا شود و طبق شرایط بیمار درمان آغاز شود

درمان اختلال قاعدگی

بهترین روش درمان اختلال قاعدگی چیست؟چرخه های قاعدگی اغلب باعث انواع علائم ناراحت کننده می شوند که  گاهی تحمل این علائم سخت می شود. سندرم پیش از قاعدگی شامل شایع ترین مشکلات، مانند گرفتگی عضلات و خستگی خفیف است، در مواردی که علائم شدید می شود افراد به دنبال راه حل های درمان اختلال قاعدگی هستند.

اختلالات قاعدگی چیست؟

اختلالات قاعدگی علائم جسمی ویا احساسی آزاردهنده‌ای هستند که درست قبل و در طول قاعدگی، نشان داده می شوند،  از جمله آن ها شامل خونریزی شدید، پریود نشدن و نوسانات خلقی غیرقابل کنترل  است، در حالی که در برخی از زنان دوره های قاعدگی بدون نگرانی و با راحتی سپری می شوند. با این حال، زنان دیگر علائم فیزیکی ویا احساسی بسیاری را درست قبل و در طول قاعدگی تجربه می کنند. این علائم به طور چشمگیری زندگی یک زن را تغییر می دهد، از خونریزی بیش از حد تا چرخه های از دست رفته تا تغییرات خلقی غیرقابل کنترل را شامل می شود. اکثر مشکلات چرخه قاعدگی توضیحات ساده ای دارند و گزینه های درمانی مختلفی برای تسکین علائم وجود دارد. اگر گاهی اوقات احساس خستگی می کنید، علائم خود را با متخصص زنان خود در میان بگذارید. هنگامی که علائم شما به طور دقیق تشخیص داده شد، متخصص می تواند به شما کمک کند تا بهترین روش درمان را انتخاب کنید.

علل بروز اختلالات قاعدگی

علائم عبارتند از تحریک پذیری، خستگی، گرفتگی عضلات، درد قفسه سینه، سردرد، کمردرد، آکنه، اسهال، نفخ، بی خوابی، اضطراب، افسردگی، استرس، تغییر میل به غذا و تغییرات خلقی عاطفی. علائم سندرم پیش از قاعدگی می تواند هر ماه و برای هر زن متفاوت باشد. اما دلیلی برای نگرانی نیست،  علائم معمولاً به محض قاعدگی ناپدید می شوند.

خونریزی های شدید در هر دوره

در این حالت خونریزی شدیدتر از حد معمول است. همچنین ممکن است دوره های طولانی تر از میانگین 5-7 روزه را تجربه کنید. چرخه‌های سنگین معمولاً با عدم تعادل هورمونی، به‌ویژه استروژن و پروژسترون آغاز می‌شوند. تغییر در غذا یا ورزش، عفونت های قاعدگی، کم کاری تیروئید، فیبروم، بلوغ و التهاب دهانه رحم از دیگر محرک ها هستند.

دوره های دردناک

برخی از دردها و گرفتگی های جسمی اغلب در زمان شروع دوره پریود رخ می دهد. با این حال، برخی از زنان در طول دوره قاعدگی خود درد شدیدی را تجربه می کنند. در این دوره، درد معمولاً نتیجه یک بیماری زمینه‌ای مانند فیبروم، اندومتریوز و بیماری‌های التهابی لگن است.

عدم قاعدگی

گاهی خانم ها پریود نمی شوند. این وضعیت به نام آمنوره شناخته می شود. دو نوع آمنوره وجود دارد: اولیه و ثانویه.

آمنوره اولیه

در مواردی که یک دختر 16 ساله اولین قاعدگی خود را تجربه نمی کند، به آن آمنوره اولیه می گویند. این ممکن است به دلیل مشکل در غده هیپوفیز، نقص مادرزادی در دستگاه تناسلی یا تاخیر در بلوغ باشد.

آمنوره ثانویه

اگر عادت ماهانه منظم خود را به مدت 6 ماه یا بیشتر از دست بدهید، به این حالت آمنوره ثانویه می گویند. علل آمنوره ثانویه در بزرگسالان و نوجوانان متفاوت است. در دختران نوجوان، می تواند به دلیل افزایش یا کاهش ناگهانی وزن، بی اشتهایی، تعلیق کنترل بارداری، کیست تخمدان، بارداری یا پرکاری غده تیروئید باشد. در بزرگسالان، می تواند به دلیل بارداری، نارسایی زودرس تخمدان، بیماری التهابی لگن، یائسگی، یا قطع کنترل بارداری ایجاد شود. بنا بر شرایط و علائم هر فرد متخصص زنان درمان های مختلفی را انتخاب می کند.

استحمام در دوران پریود

همانگونه که گفته شد، دوره پریودی به این گونه است که با ترشح هورمون ها دیوارهرحم ضخیم تر شده و برای بارداری آماده میشود اما اگر بارداری صورت نگیرد دیواره داخلی رحم دچار ریزش میشود و تا هفت روز دچار خونریزی همراه با درد میشوید که به این دوران پریودی میگویند.برخی بر این اعتقادند استحمام در هنگام پریودی باعث تنبلی تخمدان و یا کیست میشود که کاملا اشتباه است.
در گذشته به دلیل اینکه حمام ها عمومی بودند و فردی که پریود بود به حمام میرفت می گفتند که احتمال دارد آب خزینه آلوده باشد و به همین دلیل افراد زیادی ممکن بود به عفونت مبتلا شوند اما اکنون حمام ها دیگر عمومی نیست و شرایط فرق کرده است.
اینکه حمام رفتن در دوران پریودی باعث سردی رحم، کیست، نازایی، تنبلی تخمدان، عفونت و خونریزی و درد میشود شایعه و حرف است.حمام رفتن در این دوران بسیار خوب است بدلیل اینکه خروج خون از واژن باعث رشد میکروب ها می شود و با استحمام خود را تمیز کرده و جلوی گرفتن عفونت را میگیریم.

حمام کردن در این دوران باعث آرامش، رفع خستگی و تسکین درد میشود.
از مواد شوینده واژینال و معطر استفاده نکنید و در وان یا کف حمام ننشینید بدلیل اینکه در هنگام پریودی دهانه رحم باز است و امکان ابتلا به عفونت زیاد است.برخی افراد اینطور فکر میکنند که در روزهای خاصی از دوران پریودی باید به حمام بروند در صورتیکه فرقی نمیکند روزهای اول پریودی باشد یا روزهای وسط یا آخر.
رسیدن اب به واژن هیچ خطری ندارد ولی شستشو آن با آب سرد انقباض رحم و درد را به همراه میاورد.
شاید بعضی از خانوم ها فکر کنند با رفتن به حمام خونریزی آن ها قطع میشود در صورتیکه بعضی ها خونریزی خود را دارند و یا میتوانند نداشته باشند یا بعد از حمام دچار لکه بینی شوند یا لکه ها غلیظ تر از خون هستند که هیچ کدام ربطی به حمام رفتن ندارد.

نکات بهداشتی در دوران قاعدگی

استحمام روزانه
تحرک داشتن و انجام ورزش های سبک مانند پیاده روی درد را کاهش میدهد
تعویض مرتب نوار بهداشتی
مصرف آب زیاد
خوردن غذاهای مقوی مانند گوشت، آجیل وماهی و…
استفاده از حوله گرم و مسکن برای تسکین درد
شستشوی واژن با آب ولرم و خشک کردن ناحیه تناسلی با دستمال خشک و تمیز
تغییرات هورمونی باعث جوش و آکنه و… میشود که مرتب باید صورت خود را بشویید
ناحیه تناسلی را از جلو به عقب بشویید تا دچار عفونت نشوید.

فواید استحمام

استحمام نه تنها ضرر ندارد بلکه مفید هم هست:
با پاکیزه شدن بدن از رشد باکتری و قارچ در واژن و کشاله ران و بروز عفونت جلوگیری میکنیم.

باعث آرامش و رفع خستگی و ‌کاهش درد میشود

بوی بد بدن و واژن را از بین میبرد.

چه نکاتی را در حین استحمام باید در نظر بگیرید؟

قبل از خیس شدن خودتان، نوارتان را دور بیندازید.
قبل از استحمام کردن ناحیه تناسلی خود را با آب ولرم بشویید تا از خونی شدن بیشتر کف حمام جلوگیری کنید.
با اب سرد دوش نگیرید زیرا ممکن است درد های شکمی و عضلانی بیشتر شود و رحم دچار انقباض شود‌.
اگر دچار کم خونی هستید در حمام از آب گرم استفاده نکنید چون باعث میشود جریان خون افزایش پیدا کرده و خون زیادتری از دست بدهید که دچار سرگیجتان کند.

چه نکاتی را بعد از استحمام باید در نظر بگیرید؟

در پایان حمام دوباره ناحیه تناسلی خود را بشویید و تا هنگام لباس پوشیدن از حوله کاغذی استفاده کنید تا حوله شما لک نشود.
بعد از استحمام خود را کامل خشک کرده و از نوار جدید استفاده کنید.